TR | ENG ISSN 2667-7024
 
Cilt : 35   Sayı: 2  Yıl : 2020

Son Sayı Yayımlanmış Sayılar Baskıdaki Makaleler En Çok İndirilen Makaleler Online Makale Gönder




 
Yenidoğan Ratlarda Deneysel Olarak Oluşturulan Diyafram Hernisi Üzerine Tirotropin Salgılatıcı Hormon, Glikokortikoid ve İnsülinin Etkileri []
. Baskıdaki Makaleler: CCD-59752 | DOI: 10.5222/JTAPS.2021.59752  

Yenidoğan Ratlarda Deneysel Olarak Oluşturulan Diyafram Hernisi Üzerine Tirotropin Salgılatıcı Hormon, Glikokortikoid ve İnsülinin Etkileri

Ayse Bahar Onaksoy1, Berat Dilek Demirel1, Unal Bıçakcı1, Yurdanur Sullu2, Dilek Güvenç3, Murat Fındık3, Burak Tander4
1Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye
2Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye
3Ondokuz Mayıs Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi, Samsun, Türkiye
4Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye

Amaç: Tirotropin salgılatıcı hormon (TRH), glukokortikoid ve insülinin deneysel olarak oluşturulan diyafram hernisi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi.
Yöntem: Konjenital diyafram hernisi antenatal nitrofen uygulamasıyla oluşturuldu. Beş gebe rattan nitrofen verilmeyen ratın yavruları Kontrol Grubunu (KG), nitrofen verilen ratın yavruları Sham Grubunu (SG), nitrofen ve TRH verilen ratın yavruları TRH Grubunu (TRHG), nitrofen ve deksametazon verilen ratın yavruları Glukokortikoid Grubunu (GG) ve nitrofen ve insülin verilen ratın yavruları İnsülin Grubunu (IG) oluşturdu. Gestasyonun 21. gününde gruplarda sırasıyla 7, 7, 8, 10 ve 9 yavru doğdu. Yavru ratların Apgar skorları kaydedildikten sonra sakrifiye edilerek, diyafram defektleri değerlendirildi, akciğer dokuları tartıldı ve akciğer dokusu histolopatolojik olarak değerlendirildi.
Bulgular: Apgar skoru ortancası gruplarda sırasıyla 5, 3, 4, 4 ve 5’ti. Apgar skorlarında TRHG ve IG grupları ile CG arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu. Diğer gruplarda diyafram defekt oranı SG Grubu’ndan daha azdı. En az diyafram defekti oranı (% 12.5) TRHG’de gözlendi. IG’deki ortalama akciğer ağırlığı CG’na en yakındı. Ortalama alveol ve bronş sayıları CG ve IG’de en yüksekti.
Sonuç: Antenatal insülin uygulaması, diyafragma hernisi olan sıçanların Apgar skorları, akciğer ağırlıkları, alveol ve bronş sayıları üzerinde anlamlı pozitif etkiler göstermiştir. Bu çalışma, diyafragma hernisinde antenatal insülin uygulamasıyla ilgili yeni çalışmalara öncül olabilir.

Anahtar Kelimeler: konjenital diyafragma hernisi, nitrofen, insulin, deksametazon, tirotropin salgılatıcı hormon


The Effects of Thyrotropin-Releasing Hormone, Glucocorticoids and Insulin on Experimentally Induced Diaphragmatic Hernia in Newborn Rats

Ayse Bahar Onaksoy1, Berat Dilek Demirel1, Unal Bıçakcı1, Yurdanur Sullu2, Dilek Güvenç3, Murat Fındık3, Burak Tander4
1Department Of Pediatric Surgery, Ondokuz Mayis University, Samsun, Turkey
2Department of Pathology, Ondokuz Mayıs University Medical Faculty, Samsun, Turkey
3Ondokuz Mayıs University Faculty of Veterinary Medicine, Samsun, Turkey
4Department of Pediatric Surgery, Acıbadem University Medical Faculty, Istanbul, Turkey

Objective: To evaluate the effects of thyrotropin-releasing hormone (TRH), glucocorticoids and insulin on experimentally induced diaphragmatic hernia.
Method: Congenital diaphragmatic hernia was induced by antenatal nitrofen administration. The offsprings of five pregnant rats were assigned into 5 groups; the control group (CG), the sham group (SG), the TRH group (nitrofen and TRH; TRHG), the glucocorticoid group (nitrofen and dexamethasone; GG) and the insulin group (nitrofen and insulin; IG). On gestational day 21, each mother rats gave birth to 7, 7, 8, 10 and 9 infants in the respective groups. After recording the Apgar scores, diaphragmatic defects were evaluated, lung tissues were weighed and histologically evaluated.
Results: The median Apgar scores in the groups were 5, 3, 4, 4 and 5, respectively. The mean Apgar score in the Group TRHG or IG was not statistically significantly different from that of the Group CG. In all groups, the number of defects in the diaphragm was less than those of the Group SG. The lowest defect rate (12.5%) was observed in the Group TRHG. The closest lung weight to CG was observed in IG. The mean numbers of alveoli and bronchi were highest in the Groups CG and IG.
Conclusion: Antenatal administration of insulin demonstrated significant improvements on Apgar scores, lung weights and the number of alveoli and bronchi of rats with diaphragmatic hernia. This study may lead to the new studies on antenatal insulin administration in diaphragmatic hernia.

Keywords: congenital diaphragmatic hernia, nitrofen, insulin, dexamethasone, thyrotropin-releasing hormone




Sorumlu Yazar: Berat Dilek Demirel, Türkiye


ARAÇLAR
Düzeltilmemiş Tam Metin
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş
Yazara e-posta gönder

Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar
 (20 kere görüntülendi)
 (1 kere indirildi)


 
 
Copyright © 2021 Türkiye Çocuk Cerrahisi Derneği. Tüm Hakları Saklıdır. LookUs & OnlineMakale